ADI BAŞKASININ, TADI BAŞKASININ…
Erzurumspor FK bugün yalnızca bir futbol takımı değil; bu şehrin onuru, gururu ve markasıdır. TFF 1. Lig’de 12 maçtır yenilmeyen, adım adım Süper Lig’e yürüyen bir çınardan bahsediyoruz. Bu başarı tesadüf değildir. Bu başarı; inancın, sabrın ve fedakârlığın eseridir.
Bu hikâyenin başında kuşkusuz kulübün onursal başkanı ve Erzurum Büyükşehir Belediye Başkanı Mehmet Sekmen var. Ardından kulüp başkanı Ahmet Dal ve yönetim kurulunun özverili mücadelesi geliyor.
Veysel Çınar, Cabbar Erdoğan, Akın Altunışık, Yavuz Tahtacı ve Cengiz Durular… Bu isimler belki manşetlerde çok görünmez ama gecesini gündüzüne katan, tesislerde, deplasman yollarında, antrenman sahalarında kulüp için nefes tüketen bir “muhteşem beşli” olarak tarihe geçiyor.
Başkan Ahmet Dal’ın hikâyesi başlı başına bir mücadele öyküsüdür. Transfer yapamayan, genç oyuncularla sahaya çıkmak zorunda kalan, kümede kalma mücadelesi veren bir takımı inançla ayakta tutan bir başkandan söz ediyoruz.
Bugün gelinen noktada o takım lider, o takım Türk futbolunun konuştuğu bir başarı hikâyesi.
Ama gelin görün ki…
Şehirde garip bir sessizlik var.
Tribünler dolmuyor.
Çağrı yapıyorsunuz, karşılık yok.
“Haydi maça” diyorsunuz, kulak veren yok.
Sivil toplum kuruluşları sanki kış uykusunda.
Siyasetçiler başka telden çalıyor.
İlçe belediye başkanlarının büyük çoğunluğu ise Erzurumspor’u ne takip ediyor ne de gündemine alıyor.
Fakat iş başarıya gelince…
Sosyal medyada ardı ardına kutlama mesajları!
Bir anda ortaya çıkan “başarı ortakları”!
Manisa maçında ortaya çıkan fotoğraf aslında her şeyi anlatıyordu. Erzurumspor sahada 5–0 öndeyken stada gelen vekiller…
Abdurrahim Fırat
Fatma Öncü
Kamil Aydın
Mehmet Emin Öz?
Elbette tribüne gelmeleri kıymetlidir. Ancak insan sormadan edemiyor:
Maç başlarken neredeydiniz?
Demokrat Parti Genel Başkan baş danışmanı ve Erzurumspor için özellikle geçtiğimiz sezon maddi anlamda ciddi çalışmalar sergileyerek kamuoyunun takdirini kazanan Av. Ebubekir Elmalı, maç sonrası yaptığı paylaşımda trajı komik bir durumu gözler önüne sermiş.
Elmalı Paylaşımında "Vay vay, kimler gelmiş kimler…
Kamil hoca unutmadıysa bilir de diğer iki vekilimize mavilerin bizim kırmızıların Manisa olduğunu söyleseydiniz"…
aslında o kadar güzel özetlemiş ve anlamlı bir mesaj vermişki Ebubekir Elmalı. Ama anlayana.
Bizde burdan soruyoruz sayın Vekillere;
Zor günlerde bu takımın kapısını kaç kez çaldınız?
Erzurumspor'a maddi destek konusunda acaba ne gibi bir çabanız oldu?
Küllerinden doğuyor kampanyasına kaç lira destekte bulundunuz?
Sponsorluk anlamında her hangi bir girişiminiz oldumu?
Cevap Belli!...
Bakın Bir isim var ki hakkını teslim etmek gerekir:
Atatürk Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Ahmet Hacımüftüoğlu,
Erzurum’da yaşayan, Erzurumspor’un yanında duran ve desteğini açıkça gösteren ve birilerine göre (Trabzonlu) ama yüreği Erzurum ve Erzurumspor için atan nadir isimlerden biri.
Ama mesele birkaç kişinin çabasıyla olacak bir mesele değil.
Erzurum’da 20 ilçe belediyesi var.
Soruyorum size:
Tekman ne yaptı?
Karayazı ne yaptı?
Karaçoban ne yaptı?
Şenkaya’yı da geçelim…
Peki ya Narman?
Tortum?
Aşkale?
Köprüköy?
Pasinler?
olur?
Oltu?
Aziziye?
Horasan?
İspir?
Pazaryolu?
Allah aşkına hanginiz bu takıma bir deplasman desteği verdi?
Hanginiz “şu maçın galibiyet primini biz üstleniyoruz” dedi?
Hanginiz bir gün çıkıp “Erzurumspor için biz de varız” dedi?
Futbolu sevmeyebilirsiniz.
Erzurumspor’u tutmayabilirsiniz.
Ama bu takım Erzurum’un takımıdır.
Bu takım Erzurum’un kırmızı çizgisidir.
Ne yazık ki bazıları için Erzurumspor sadece makam odasında asılı bir forma…
Sosyal medyada verilen bir poz…
Başarı gelince yazılan bir kutlama mesajı…
Ama kusura bakmayın…
YEMEZLER!
Bu takımın gerçek sahipleri;
soğukta tribünde bağıran taraftar,
cebindeki son parayla deplasmana giden gençler,
gece gündüz kulüp için çalışan yöneticiler.
Yarın bir gün kupa töreni olduğunda emin olun…
Bugün ortalıkta görünmeyenler en önde koşacak.
Ama Erzurumspor’un gerçek hikâyesini herkes biliyor.
Bugün Türkiye Erzurum’u konuşuyor.
Ama Erzurum hâlâ uykuda.
Şunu merak ediyorum:
Mehmet Sekmen bu kulübü ayakta tutarak Erzurum’a kötülük mü ediyor?
Eğer bu şehir bu başarıya sahip çıkmayacaksa gerçekten yazık.
Çünkü başka şehirler böyle bir fırsat yakalasa…
Çorum sokakları kırmızı siyaha boyanırdı.
Diyarbakır ayağa kalkardı.
Bandırma, Bolu, Iğdır şehir olarak kenetlenirdi.
Ama Erzurum’da hâlâ sessizlik…
Biz ne istiyoruz biliyor musunuz?
Biraz sahiplenme.
Biraz cesaret.
Biraz fedakârlık.
Ama o da yok.
Ne araç kaldırırsınız,
ne maça gelirsiniz,
ne bir kuruş destek verirsiniz…
Ama makam odasında Erzurumspor formasıyla poz vermeyi çok iyi bilirsiniz.
O yüzden size tek bir ricam var:
Takımıma destek vermiyorsanız…
Bari o formayı makam odalarınızdan indirin.
Kutlama mesajı da yazmayın.
Siz en iyisi Ramazan sofralarında fotoğraf verin,
iftar davetlerinde poz paylaşın.
Çünkü görünen o ki…
Erzurumspor’un yükünü birkaç kişi çekiyor,
ama başarısına ortak olmak isteyen çok kişi var.