Laf Değil İcraat Zamanı
Erzurumspor FK çarşamba günü İstanbul’da çok önemli bir 90 dakikaya çıkacak. Rakip güçlü bir ekip olan Ümraniyespor. Sahada sadece üç puan değil, liderliği koruma ve Süper Lig’e bir adım daha yaklaşma mücadelesi verilecek.
Manisa karşısında alınan 8 farklı galibiyet sonrası Türkiye’nin konuştuğu bir takım haline gelen Erzurumspor için şimdi yeni bir sınav var. Futbolcular hazır, teknik heyet hazır, şehir hazır…
Peki ya İstanbul’daki Erzurumlular hazır mı?
İşte asıl soru burada.
Yıllardır aynı manzarayı görüyoruz. Sosyal medyada herkes Erzurumsporlu, herkes Dadaş, herkes kulübün en büyük destekçisi… Ama iş icraata geldiğinde ortada koca bir sessizlik var.
İstanbul’da yüzbinlerce Erzurumlu yaşıyor. Konfederasyonlar var, federasyonlar var, dernekler var, iş dünyasında güçlü isimler var. Ama İstanbul deplasmanlarında tribünlere baktığınızda Erzurumspor’un arkasında duran kalabalığı göremiyorsunuz.
Ne takımı karşılayan bir kalabalık var…
Ne tribünleri dolduran bir Erzurum sevdası var…
Bugüne kadar İstanbul’da Erzurumspor’a gerçekten sahip çıkan isimlerin sayısı bir elin parmaklarını geçmiyor. Bunlardan biri de Erzurumlu iş insanı Murat Şahsuvaroğlu. Onun dışında öyle büyük bir sahiplenme görebilen varsa bize de anlatsın.
Ama sosyal medyaya bakarsanız herkes Erzurumspor için yanıp tutuşuyor.
Fotoğraf paylaşmak kolay…
Forma asmak kolay…
Poz vermek kolay…
Zor olan ise elini taşın altına koymak.
Bugün kulübün maddi anlamda en büyük yükünü çeken isim Erzurum Büyükşehir Belediye Başkanı Mehmet Sekmen. Bunun yanında kulüp başkanı Ahmet Dal ve birkaç yönetici adeta kulübü ayakta tutabilmek için çırpınıyor.
Deplasmanlar var.
Primler var.
Transfer taksitleri var.
Ama kasaya giren destek neredeyse yok.
Başarı isteniyor.
Şampiyonluk isteniyor.
Süper Lig hayali kuruluyor.
Peki bunun bedelini kim ödeyecek?
Sadece birkaç kişi mi?
Çok zengin Erzurumlu iş insanları var. Çok saygın isimler var. Ama biri çıkıp da “Bu deplasmanın uçak biletlerini biz karşılıyoruz” demiyor. Biri çıkıp “Takımın otel masrafı bizden” demiyor.
Ama kulüp aranıyor.
Ne için?
“Protokolde maçı izlemek istiyorum, bana bilet ayarlar mısınız?”
Eğer Erzurumspor sevgisi bundan ibaretse kusura bakmayın ama buna destek denmez.
Bu kulüp bedava forma dağıtma yeri değildir.
Bu kulüp hatıra fotoğrafı çekilecek bir tabela değildir.
Bu kulüp bir şehrin onurudur.
Sevgi lafla olmaz.
Sevgi sosyal medya paylaşımıyla olmaz.
Sevgi fedakârlık ister.
Sevgi sahiplenmek ister.
Çarşamba günü Ümraniye Stadı’nda bir gerçek ortaya çıkacak.
İstanbul’daki Erzurum federasyonlarını da göreceğiz.
Dernekleri de göreceğiz.
İş insanlarını da göreceğiz.
Daha doğrusu tribünlere bakacağız.
Bakacağız ki Erzurumspor sevgisi gerçekten var mı, yoksa sadece sözde mi?
Çünkü başarı sadece istemekle gelmez.
Başarı birlikte mücadele etmekle gelir.
Eğer bir gün Erzurumspor Süper Lig’e çıkacaksa, bu başarı birkaç kişinin değil bütün Erzurumluların omuz vermesiyle gelecek.
Artık söz değil, icraat zamanı.
Haydi İstanbul’daki Dadaşlar…
Gösterin bakalım Dadaşlığınız tribünlerde ne kadar büyükmüş.